Friday, March 24, 2006

bleeping life

finals has been hell for me but at least we made it past our thesis and defense with flying colors.

and even though i swore i would never let anyone make me feel bad about myself, i did and they don't even know it. it's a tough life, being a pugnosedfreakazoid. as kermit puts it, it's not easy being green.

so today, i finished my third tagalog poem to date. haha, it's not any good and i can just see my filipino writer friends frowning at the spelling and grammar of the whole thing, making imaginary red and green wavy lines, angry at the butchery of our mother language. anyways, it's called tinta.

Tinta
wala nang tinta ang bolpen ko
sa kasusulat ng mga
liham sayo
binuhos ko na lahat ng tinta ko
para masulat ang galit, sakit
at hirap ko

siguro ay wala naring tinta ang bolpen mo
o marahil ay
wala kang oras para magsulat
kasi ni isang salita ay wala ka paring
naibibigay
para malaman ko ang sagot mo

o di kaya'y naubos na ito
sa kasusulat ng mga liham para sa kaniya
pasasalamat sa lahat ng
kabutihang dala niya
pag-ibig para sa kaniya
liham para lamang sa kaniya
na sana'y sa akin mo nalang ibinigay

ubos na ang tinta ng bolpen ko
ngunit heto parin ako
nagsusulat dahil wala ka na
at kahit
magpasagasa pa ako sa kanto
wala nang mga liham na magpapabalik sayo

at sa huling liham ko
gamit ang bolpeng wala na ngang tinta
pasasalamatan kita

at sa sulat na di na mabasa
dahil wala na
ngang tinta
masasabi kong
tang ina bat minahal pa kita

ako
ngayon ay lalabas at bibili ng bagong bolpen

No comments:

Post a Comment